| Kami's profile@#~:: Kam[i] ::~#@PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
|
June 02 ใคร ..... วะ (a dom verrsion) The Million Ways to Eat
คนขี้หมาคนหนึ่ง สวมรอยเดินเข้ามาได้ไง
มากินข้าวกินน้ำ กินเหล้ากินเบียร์ใกล้ๆ
เปิบอาหารทุกอย่าง ไม่คุยและไม่มองหน้าใคร
เปิบจนหมดไม่เหลือ ก็ยังไม่ยอมไปไหน
มอง...ไก่กระเทียมที่ เสิร์ฟเข้ามาใหม่
มันคนนั้นเค้าเดินไปใกล้
ฉันคงได้แต่มอง อยู่ตรงนี้
ใคร...ไอ้เวรตะไลคนนี้เป็นใคร
บอกหน่อย มันเป็นญาติฝ่ายไหน
ใครคือคนนั้นช่วยมาบอกฉันที
ให้มัน...มั่วเข้ามาได้ยังไงครับพี่
เพื่อนฝูงก็ไม่มี มาคนเดียว คนคนนี้
และมันเข้ามางานนี้ กินฟรีใช่ไหม
จานอาหารว่างเปล่า ช้อนกลางมันยังกินเข้าไป
และไอ้คนคนนั้น มันอดอยากมาจากไหน
แล้วคุณว่ามันคนนี้โดนตีน.........................ที่ไหน
ปล. >>> สถาปนามุขควาย
" แก! อย่าเลย~~~~ "
" อย่าได้ไง? ยังไม่แต่งเลย "
 May 27 People Change...คนเปลี่ยน"เวลาเปลี่ยน...คนเปลี่ยน" อันนี้จริง
"เวลาเปลี่ยน...สันดารคนเปลี่ยน" อันนี้ไม่จริง
"เวลาเปลี่ยน...สังขารเปลี่ยน" อันนี้จริง
"เวลาเปลี่ยน...เวลาไม่เปลี่ยน" อันนี้...งง ^^!
บลอคนี้ไม่มีอะไรมาก แค่มาเขียนเตือนตัวเองเอาไว้เท่านั้นว่า...อย่ายึดติดมากๆ
เมื่อวานกลับบ้านดึก ไปกินสุกี้กับอาจารย์และเพื่อนๆติวเตอร์มาก อิ่มมากกกกกกกกกกกกกกกก
โชคดีที่มีคนมาส่งที่บ้าน (พี่ปอ) ระหว่างอยู่ในรถก็เลย discuss กันเรื่องต่างๆ เพื่อแก้เหงา
ประเด็นที่ยังแจ่มชัดอยู่เลยคือ...
โลกเรามีคนอยู่ 3 ประเภท
ประเภทแรกคือ... พวกที่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรแล้วลงมือทำเลย ทุ่มสุดตัว รู้ลึกรู้จริง และเก่งจริงด้วย
ประเภทที่ 2 คือ... พวกที่ "คิดว่า" ตัวเองเก่งอะไร แต่ รู้ไม่ลึก รู้ไม่จริงและไม่ทุ่มสุดตัว (มักจะปากเก่งด้วย)
ประเภทสุดท้าย คือ... พวกที่ทำได้ดีทุกอย่าง แต่ไม่ชอบไอ้ที่ทำมันซักอย่าง (แล้วสิ่งที่ทำก็มักจะไม่ดีที่สุด)
ประเทศไทย 90% เต็มไปด้วยคนประเภทที่ 2 และ 3
ประเภทแรกจะหายากมากๆ...
ประเภทที่ 2 ก็จะเป็นที่น่ารำคาญของคนทุกประเภท (รวมทั้งประเภทเดียวกันเอง)
เราเองเป็นประเภทที่ 3 พวกนี้เรียกอีกอย่างได้ว่าเป็นพวกหลงทาง...คือไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไร?
มีศักยภาพแต่ไม่มีความฝัน...ชีวิตคนมันต้องมีทั้ง 2 อย่าง
แต่
ตอนนี้ก็แอบมีฝันที่อยากให้เป็นจริงอยู่อันนึงนะ...
"ขอให้ตัวเองเปลี่ยนจากคนประเภทที่ 3 เป็นประเภทที่ 1 ไวๆ"
สาธุ~~~~~~~~~
ปล. รู้สึกเหมือน Going back to start ไงๆไม่รู้แฮะ...
ปล.อีกที แล้วก็รู้สึกกลัวๆด้วย...
ปล.สุดท้าย ตกลงการโกหกนี่มันดีหรือไม่ดี?
ปล.สุดท้ายจริงๆ ตัดสินใจละ! พูดเรื่องจริงดีกว่า...ถึงอาจจะจบไม่สวยก็เถอะ May 24 Nothing Lasts Forever...กลับมาเขียน Blog หลังจากห่างหายไปนานแรม............ 15 ค่ำ เดือน 8 ( 55555555 ตลกมะ?...)
เอาเถอะ...สงสารตัวเอง ไม่มีคนอยู่เล่าเรื่องตลกให้ฟัง ก็ต้องเล่นตลกมุกฝืดๆแบบนี้แหละ = _ =!
พอดีตอนนี้กำลังดูรายการเกาหลีรายการใหม่ Family Outing ... ... ... ก็ตลกดี
แต่ประเด็นไม่ได้อยู่ที่รายการนี้หรอก 555 ... ประเด็นมันคือ เห็น หนุ่มสาวคู่เกาหลีคู่หนึ่ง
สามารถบอกได้เลยว่าเป็นแฟนกัน ... เพราะเค้าใส่เสื้อเหมือนกัน !
ก็เลยมานั่งนึกๆ เออ เว้ย ตอนทำงานที่ สนามบิน หรือไปเที่ยวแล้วเจอพวกคนเกาหลี
คนที่เป็นแฟนกัน เค้าชอบใส่เสื้อเหมือนกัน ... ไม่รู้ใครออกกฎ
ที่เกาหลีอาจจะมีกฎหมายบางอย่าง ระบุไว้ว่า
"มาตรา 1402 ชายและหญิงใดที่ได้ทำการตกลง ไม่ว่าจะด้วยทางวาจา ทางกาย หรือ ทางจิตใจแล้ว
ว่าจะผูกสัมพันธ์เกินกว่าแค่คำว่าเพื่อน บุคคลคู่นั้นเมื่อทำการออกนอกสถานที่ไม่ว่าจะด้วยกิจการใดก็ตาม
ต้องสวมใส่เครื่องแบบให้เหมือนกันทุกประการ ทั้งนี้เครื่องแบบชิ้นล่างได้รับการยกเว้น
ชายหญิงใดที่ไม่ปฏิบัติตาม จะต้องโทษปรับไม่เกิน 4000 บาท หรือจำจอง นาน 20 ปี หรือทั้งจำทั้งปรับ"
555555555+ ก็บอกแล้วว่า ... ไม่มีใครอยู่ทำตลกให้ มุกมันก็เลยฝืดๆงี้แหละ
เอาเป็นว่าเรื่องนี้ไม่ได้มีประเด็นอะไรมาก ก็แค่ ...
อยากใส่เสื้อเป็นคู่บ้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
 ปล. เขียนเตือนตัวเองว่า ' Nothing Lasts Forever ' เพราะงั้น ก็อยู่กะปัจจุบันเนอะ
March 07 ปัดฝุ่นๆจะกลับมาใช้บลอคนี้ล่ะนะ หลังจากที่ปล่อยร้างมานาน(จริงๆก็แค่ย้ายไปอยู่ที่อื่นมาอะนะ) เด๋วมาอัพเรื่องงานบวชเพื่อนต้อมอีกที February 24 คุยกับ...โน๊ส อุดมเมื่อวานที่ผ่านมา จริงๆแล้ววันนี้มีเรียนแค่ตอนบ่ายแต่ว่ากระแดะมาเช้า
ด้วยเหตุผลที่ว่า จะต้องมาติวให้เพื่อนๆนิเทศที่เรียนอิ๊งตัวเดียวกัน กับ
อีกเหตุผลหนึ่งคือ......เดี๋ยวไม่มีที่จอดรถใกล้ 555+ แบบถ้ามาสายเนี่ย
จะต้องไปจอดไกลถึงครุ ซึ่งมันไกลโคดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ =_="
ทีนี้ก็พอติวอิ๊งเส็ดก็ไปเรียนอิ๊งต่อ 555+ ได้เรียนกับอาจารย์ป๊อบเป็น
ครั้งสุดท้าย.......ฮือ เศร้า T^T แบบว่าเรียนกะอาจารย์มา 3 เทอมแล้ว
อะ แต่พอถึงเวลาต้องจากกันมันก็รู้สึกแบบ เหงาๆนะ เราก็มาย้อนคิดกลับ
ตอนที่เจออาจารย์เป็นครั้งแรก ตอนนั้นยังเฉยๆกะอาจารย์อยู่นะ สารภาพเลย
ว่าแอบไม่ชอบนิดหน่อยด้วย 555+ แต่มันแบบเป็นอคติที่ไร้สาระอะ แต่พอ
แบบได้รู้จักอาจารย์จริงๆก็ชอบมากมาย อาจารย์เป็นคนที่ทุ่มเทกับการสอน
มากจริงๆ แล้วก็ไม่ใช่รู้แบบผิวเผินด้วย คือรู้จริงๆสุดๆ นับถืออาจารย์มากค่ะ
แถมยังเป็นคนไม่ซีเรียสอะ ที่สำคัญคือ รักนักเรียนทุกคนจริงๆ
ใครที่หาว่าอาจารย์ดุ อาจารย์เกลียดตัวเองะไรแบบนี้เราแนะนำว่าให้พิจารณา
ตัวเองก่อนนะคะ หุหุหุ อื้ม พอเรียนเสร็จก็มีการถ่ายรูปเป็นที่ระทึก เอ๊ย! ที่ระลึก
อารมณ์แบบ ถ่ายรูปแถวสยามมาก 555+ แต่ก็สนุกดี ทุกคนก็บ้าจี้ไปตามๆกัน
เราสั่งให้แอ๊คแบบไหนก็ทำกันหย่ายยยยยยยยย บ้ากันทั้งห้อง
มาเข้าเรื่องโน๊ส อุดมกัน คือโน๊สมาที่สถาบันของเรานะคะ ตอนแรกชวนน้อง
มาดูแต่เนื่องจากน้องเราต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบ A-net อะนะเลยอดเลย
ทีนี้ก็เลยโทรชวนโย่ (ลูกพี่ลูกน้อง) ตอนแรกทำท่าเหมือนจะไม่มาแต่สรุปก็มา
แหม...ของฟรีแบบนี้พลาดได้ไง เสียดายแทนแนนอดดูหน้าน้องชายเรา โฮะๆ
ทีนี้พอเรียนเส็ดโย่โทรมาบอกว่าถึงแล้วก็เลยต้องรีบขับรถไปหาไม่ได้รับพวก
นิเทศไปด้วย ก็ไปนั่งกินข้าวเป็นเพื่อนโย่ ก็เห็นโน๊สด้วยแต่ว่าก็ไม่ได้ขอถ่ายรูป
หรืออะไรเลย เสียดายมากๆๆ ทีนี้ก็เข้าไปในหอประชุม คนเริ่มทยอยมากันเยอะ
เราก็จองที่ให้เพื่อนๆนิเทศ พอมาถึงกันทุกคนอะไม่สนใจเราซักนิด แบบมอง
แต่โย่อะแล้วก็ซุบซิบกันใหญ่ แหม ถามกันให้หึ่งว่าใคร โฮะๆ ก็เงี้ยแหละ
ตระกูลเราน่ะ หน้าตาดีทั้งตระกูล อีเมย์บอกว่า นีเด็กวิศวะคนที่บอกรึเปล่า
ไหนบอกว่าหน้าตาไม่ดีไง โหย หน้าตาโคดดี 55555+ ตลกเมย์มากๆๆๆๆ
ก็ดูโน๊สไปอย่างสนุกสนาน ชอบมากๆอะ มีความสุข ได้รู้ว่าโน๊สเนี่ยเป็นคนที่
ใช้ชีวิตได้คุ่มค่า แต่อย่างว่าแหละ ก่อนที่จะทำได้แบบเนี้ย คุณก็ต้องหาเลี้ยง
ตัวเองให้ได้ก่อนแหละนะ แล้ววันนี้เนี่ยเราก็พบสัจธรรมว่า
"ของฟรี ไม่มีในโลก" เพราะถึงดูฟรีก็เหอะแต่มันต้องแลกมาด้วยอาการ
"ปวดก้น" อย่างมากมายที่สุดในชีวิตที่สุด...
February 08 Lazyช่วงนี้รู้สึกขี้เกียจข้นรุนแรงอีกครั้ง แบบไม่ใช่ขี้เกียจเรียนนะ
แต่ขี้เกียจทำการบ้าน รายงานอะไรเทือกเนี้ย...เซ็งติ่วมากๆ
แต่เมื่อตรุษจีนที่ผ่านมาได้อั่งเอาเลยเอาไปซื้อ Gameboy SP
หารกะน้องคนละครึ่งพร้อมกบซื้อแผ่นเกมส์ Harvest Moon มาอีก
ได้ข่าวว่าเล่นใน PS จนเคลียร์แล้ว แต่มันก็ยังจะซื้อมาเล่นอีก =_=
ช่วยไม่ได้อะ! มันเป็นเกมส์ แบบ My fav. of all time!! เลยต้องซื้อ 555+
เอาเถอะ...แล้วก็ติดเลยนะคะ วางไม่ค่อยจะลงหรอก ตอนนี้เพื่อนๆสามารถ
โทรหาเตอนหลังเที่ยงคืนได้เลยนะคะ ไม่ต้องกลวว่าอิชั้นจะนอนแล้ว 55+
ยังคงเล่นเกมส์อยู่แน่นอน หุหุหุ แบบว่า เพิ่งซื้อมาเมื่อวนเสาร์ตอนนี้เราเล่น
จะครบปีในเกมส์แล้วอะ 555+ เร็วมากๆๆ ฮิ้วๆ ตอนนี้จะต่อเติมห้องครัวนะคะ
แต่ก็อยากได้ sim2 อยู่เมือนกันแต่แม่งแพงชิบ...เป็นพันอะ เซ็งๆ รอให้ราคา
มันลงอีกนิดก่อนแล้วกันค่อยซื้อ หรือไม่ก็หายืมเอา 55+ เลวเนอะ
ตอนนี้ My boom ของเราคงไม่พ้นการทำขนม จริงๆ ก็ชอบทำอยู่ตลอด
แหละเพียงแต่ช่วงนี้จะทำบ่อยเพราะเพิ่งซื้อหนงสือสูตรมา แล้วมีแต่
ขนมน่ากินๆ ท้งนั้นเลย วันนั้นทำ scone อร่อยมากกกกกกกกกกกก ><
เด๋วไว้จำทำอีก กะจะเค้กให้เป็นของขวัญวนเกิดพ่อเรา หุหุหุ อร่อยๆ
เอาล่ะ ตอนนี้เริ่มง่วงๆ เด๋วไปก่อนละ January 21 So Long...Science memory night Partyก็ผ่านไปแล้วล่ะน้าสำหรบงานบายเนียร์พี่ปี 4 หรือที่คณะเราเรียกว่า
" So Long " ฟังแล้วเศร้างือๆ อีกหน่อยจะไม่ได้เจอพี่ๆปี 4 ทุกวันอีกแล้ว
คอนเซปของงานปีนี้เป็นแบบแนว งานราตรีกาล่าดินเนอร์ประมาณนั้น
ตอนแรกน่ะที่เราจะไปงานนี้กะว่าจะใส่เสื้อหรูๆแล้วใส่กางเกงยีนส์ แต่!
มาวนหนึ่งพี่ปีสามเดินมาบอกว่า "แก้มๆ เดี๋ยวแก้มเป็นพิธีกรงาน So long นะ"
อ่าว.......เวง เลยใส่ยีนส์ไม่ได้เรย =__=" เลยต้องรีบหาชุดราตรี
โชคดีที่ได้ส้ม ขอบใจมากๆเลยน้า สำหรับชุดสวยมากๆ ที่ให้เรายืมใส่
ก็ตอนแรกจะได้เป็นพิธีกรคู่กับต้อม แต่พอก่อนวันงาน ต้อมมันไม่ว่างจะ
ต้องไปเรียน shop กลึงเลิกดึก เราเลยเป็นพิธีกรคู่กะนัท(ตั๊ก)
พอถึงเวลา เราเสียเวลาแต่งหน้าตวเองเกือบชม. 555+ แบบพิถีพิถันมากๆ
เลยอะ ไม่รู้ทำไม เก็บทุกรายละเอียด แล้วงานนนี้แอบได้ sponsor
เครื่องสำอางของอาจารย์ป๊อบมา ว้าวๆ ขอบคุณนะคะอาจารย์ >w<
ชอบของ estee lauder มากๆๆ ปัดแก้มออกมาได้สวย แถมลิปสติก
ก็ ว้าววววววววว สวยมาก ทาแล้วปากน่าจูบ 555+ ถูกใจๆ
พอแต่งหน้าเส็ดก็ยังไม่ได้เปลี่ยนเสื้อ เผอิญเจอน้องยุ้ยกะน้องต่าย
เลยช่วยแต่งหน้าให้ทั้งสองคน ต้องทำเวลาเพราะมันสายแล้ว
พอเส็ดเราก็ไปเปลี่ยนชุด พวกคุณพ่อบ้านทั้งหลายก็พร้อมกนอยู่
ที่หน้านิเทศแล้ว โอ้โหดูแปลกตาไปทุกคน แต่อั้มแต่งตัวได้หล่อมาก
555+ สูทสวยจริงๆให้ตายเหอะ! แถมได้ยินมาว่าแพงด้วย เหวอ - -
แล้วเราก็รีบไปเปลี่ยนชุด brief งานกะพี่บีแล้วเรากะนัทก็ไปที่งาน
ใส่ส้นสูงแล้วเดินลำบากมากมายต้องคอยจับแขนนัทไว้ตลอดเลย
โอ้วววว จัดสถานที่ได้สวยจังเรยยยย >w< หน้างานจะมีโต๊ะแล้วก็
สาวๆ pretty นั่งอยู่ไว้ให้พี่ๆลงทะเบียน แล้วก็จะมีบอร์ดให้เขียนอะไร
แบบนี้อะนะ ส่วนทางเข้าไปในหอประชุมก็จะมีไฟอะทำเป็นทางเดินเข้า
ไปที่พื้นก็จะมีดาวแปะอยู่ สวยมากๆ ชอบๆ แล้วหน้าหอประชุมก็จะมี
บูธให้ถ่ายรูปด้วย น้องภาคเราเค้าเอามา หาเงินๆ 555+ แต่น้องถ่าย
ดีมากๆๆๆๆๆๆ ชอบ สวยอะ เราเลยไปถ่ายกะนัท อย่างกะคู่แต่งงาน
แน่ะ 555+ ให้อารมณ์แบบงานพรอมของฝรั่งอะสนุกดีๆ
พอถึงเวลาเรากะนัทก็ขึ้นไปเป็นพิธีกรบนเวที แสงเยอะตามที่
ขอ PR ไปจริงๆ 555+ ถูกใจๆ เราจะได้ดูขาวๆ โฮะๆ
พอเส็ดงานก็ไปหาอะไรกินข้างหลังงาน 55+ อร่อยดีกับข้าว
ส่วนใหญ่พวกรุ่นน้องที่เห็นเราจะตกใจกันหมด ประมาณว่า
ไม่เคยเห็นเราในลุคผู้หญิงจ๋าแบบนี้ล่ะมั้ง อิอิได้ถ่ายรูปกะน้อง
บ้านด้วย ถ่ายแบบครบทีม เพราะกิตอยู่แถวนั้นพอดีเลยลาก
มาถ่าย อิอิอิ ต้องวไปตามรูป พอประมาณสี่ทุ่มเราก็ออกจาก
งานก็บ๊ายๆทุกคน แล้วกิตก็เดินไปส่ง ระหว่างเดินออกมาก็
โดนหลายคนมากเรียกคุย ต้องปล่อยให้กิต รอ ขอโทดน้า >.<
เส็ดก็ขับรถกลับบ้านทั้งๆชุดนั้นน่ะแหละ555 แต่ว่าเสียดาย
มากๆเลยที่ไม่ได้อยู่จนจบ อยากดูการแสดงต่ออีก
แล้วก็อยากถ่ายรูปรวมกับเพื่อนๆด้วยอะ งึบๆๆๆๆ =__=
ตอนนี้กำลังตามรูปที่ถ่ายในงานอยู่ หลายกล้องมากๆถ่ายกะเค้า
ไปทั่วอะ เง้อออออ อยากดูๆ อิอิอิอิ
|
|||
|
|
